|
تو تو تخت خودت خوابیدیو راحتی . غذات یه وقتی داره و خوابت ساعتی
مدرسه میریو شانست واسه زندگی بالاست ،نمیشه ردش کنی و دایی سخت نگیر
یه بابا داری که مثل شیر پشت سرته ،مامانی که قلبش با قلب تو میتپه
حالا بزرگتر میشیو میبینی زندگی چه طور آدمو خم میکنه دایی سخت نگیر
دایی قدر اون چیزیرو که داری داشته باش ، زنوگی مثل رنگ و قلمو تو نقاش
هر جور رنگش کنی همونجور میمونه ، نشه جغد شومی تو بومت بخونه
نشه سفیدیه چشمات یه روز خون بشه ، نشه صورت قشنگت گل گون بشه
دایی یاد بگیر همه چیزو تجربه کنی ولی تو بعضی راها دیگه برگشتی نیست
به هر دستی که دست دادی دستتو به پا ، دایی بترس از گرگهای آدم نما
تن لختتو بده به کسی که روح لختشو هدیه میده بهتو پاش میافته
دایی بپا بکارت روحت خط نخوره ، این یکی پرد رو نمیشه دوخت دوباره
اگه نخونیو ندونی پس زود خام میشی ، سرتو بالا نگه دار ، نشه رام بشی
نگی روسری رو سرته محدود شدی ، حدود و تو تعیین میکنی ، زندگی یعنی زندونی که آزادیت دست خودته ، مگه کوه رو میشه به بند کشید دایی ؟ ؟
|
